|
عنوان
|
مقایسه واکنش پذیری هیجانی و حساسیت اضطرابی در افراد با علایم اضطراب بیماری، اضطراب اجتماعی و اضطراب فراگیر
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
واکنش پذیری هیجانی- حساسیت اضطرابی - علایم اضطراب بیماری- اضطراب اجتماعی - اضطراب فراگیر
|
|
چکیده
|
نگرانی، وحشت، بی قراری و ترس ، از جمله احساساتی هستند که به عنوان عوامل برانگیزاننده ی هیجان توصیف می شوند. شدت این علائم باعث می شود که افراد دچار اختلالات اضطرابی شوند که با کمبودهایی در فعالیت های اجتماعی، تحصیلی و خانوادگی همراه است. همانطور که توسط (انجمن روانپزشکی آمریکا ،2013) و کان و همکاران (2015) بیان شده است، علائم و نشانه های اختلالات اضطرابی نسبتاً رایج هستند. شیوع اختلالات اضطرابی در جمعیت عمومی تقریباً 10٪ است (جاکا ،میشل و پرز-پارادا ،2016) و با علائمی مانند سردرد، تعریق، لرزش، سنگینی قفسه سینه، ناراحتی خفیف معده و بی قراری مشخص می شود. (سادوک و سادوک ،1400). علائم اضطراب فراگیر در جمعیت عمومی و هنجاری نیز رایج می باشد. همچنین علائم اضطراب پیش بالینی با ایجاد اختلالات اضطرابی در سال های بعدی مرتبط است(خسروپور ،2022) (کسلر و همکاران، 2015). مطالعات بالینی (کسلر و همکاران، 2015؛ لم و همکاران، 2015) نشان می دهد که درصد مستمری از افراد هنجاری با علائم اضطرابی به جمعیت های بالینی مبتلا به اختلالات اضطرابی انتقال می یابند، که این موضوع تفاوت های شناختی این دو گروه را را برجسته می کند. نیازهای بالینی اصلی ابتدا باید بر روی بیماری های خطرناک در افراد آسیب پذیر متمرکز شود. دومین نکته به جمعیت عمومی که در معرض خطر ابتلا به این بیماری ها قرار دارند، مربوط می شود. همچنین ، نمونه هایی از شرایط بالینی و درمان های مناسب برای کمک به افرادی که با اضطراب مواجه هستند، باید مدنظر قرار گیرد (کسلر و همکاران 2015؛ لم و همکاران ، 2015).
اختلال اضطراب بیماری در نظام طبقه بندی 5-DSM در طبقه ی اختلالات جسمانی سازی گنجانده شده است. مبتلایان اختلال اضطراب بیماری اشتغال ذهنی مداوم و نگرانی افراطی در رابطه با سلامتی خود و یا مبتلا شدن به یک بیماری جدی دارند و سطح بالایی از اضطراب را تجربه می کنند (انجمن روانپزشکی آمریکا ،2013) شیوع 1 تا 2 ساله اختلال اضطراب بیماری و یا اعتقاد به بیمار بودن در زمینه یابی های جامعه و نمونه های جمعیت از 1/3 تا 10 درصد است. در جمعیت های بیماران سرپایی میزان شیوع شش ماهه تا یک ساله از 1 تا 8 درصد است. شیوع این اختلال در هر دو جنس مشابه هم است (2013 5-DSM).
افرادی که حساسیت اضطرابی زیادی دارند احساس تنش می کنند و ناراحتی بیشتری به حرکت های برانگیخته شده
|
|
پژوهشگران
|
هادی صباح نو (دانشجو)، عزت اله احمدی (استاد راهنمای اول)، کریم عبدالمحمدی (استاد مشاور)
|