مشخصات پژوهش

عنوان	پیش بینی جسمانی سازی در دانشجویان بر اساس میزان استفاده از شبکه های اجتماعی با میانجی گری حس تعلق و تنظیم هیجان
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	جسمانی سازی ، استفاده از شبکه های اجتماعی ، تنظیم هیجان ، حس تعلق
چکیده	در نسخه پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، نام گروه تشخیصی پیشین به نام اختلالات سوماتوفرم به «اختلال نشانه جسمانی و اختلالات مرتبط» تغییر یافت. هدف از این تغییر، تعریف بهتر این اختلالات و مرتبط تر کردن آنها با زمینه مراقبت های اولیه بود. اختلال نشانه جسمانی ممکن است به اندازه اختلالات جسمانی ناتوان کننده باشد. بیمارانی که سوماتیزاسیون دارند و پزشکان آنها اشتباهاً فکر می کنند بیماری زیستی دارند، ممکن است از آزمایش ها و درمان های غیرضروری آسیب ببینند. برخی پزشکان بیماران مبتلا به این اختلال را ناامیدکننده می دانند و ممکن است آنها را با کلمات منفی توصیف کنند؛ آنها اختلالات جسمانی را واقعی می دانند ولی اساساً بیماران سوماتیزه کننده را متهم به ساختگی بودن علائم می کنند(استوارت ال کورلانسیک و ماریو مافی،2016). افزایش حضور رسانه های اجتماعی در زندگی جوانان، برخی ناظران نگرانی هایی در مورد اثرات منفی آن مطرح کرده اند. آیا اتکا به رسانه های اجتماعی به عنوان بستر اصلی تعامل اجتماعی می تواند به کاهش تماس های واقعی، انزوا و احساس تنهایی منجر شود؟ آیا ممکن است استفاده از رسانه های اجتماعی افراد را از ارتباط عمیق و همدلانه با دیگران دور کرده و منجر به کاهش همدلی شود؟ و آیا استفاده بیش از حد از این رسانه ها می تواند به مشکلات جدی تر روانی از جمله افکار خودکشی بینجامد؟ این مطالعه تلاش دارد تا با بررسی نمونه ای نسبتاً بزرگ از جوانان، به برخی از این پرسش ها پاسخ دهد. (کریم اف و همکاران، 2020). رسانه اجتماعی حوزه ای پژوهشی نوظهور است که با سرعت زیادی در حال رشد و محبوبیت است. از این رو، پاسخ های سازنده و پیش بینی نشده زیادی در ارتباط با آن وجود دارد که هنوز به طور کامل بررسی نشده اند.مطالعات اخیر نشان داده اند که استفاده از پلتفرم های رسانه اجتماعی می تواند آثار زیان باری بر سلامت روانی کاربران داشته باشد. با این حال، دامنه و شدت تأثیر رسانه های اجتماعی بر جمعیت عمومی هنوز به طور دقیق مشخص نشده است.(بیریمن ، فیرگوسن و نگی ، 2018). در سال های اخیر، افزایش استفاده از شبکه های اجتماعی در میان دانشجویان به یکی از مؤلفه های برجسته در سبک زندگی آنان تبدیل شده است. در حالی که این شبکه ها فرصت هایی برای تعامل اجتماعی و دریافت حمایت فراهم می کنند، شواهد فزاینده ای وجود دارد م
پژوهشگران	فاطمه خلیفه (دانشجو)، عزت اله احمدی (استاد راهنمای اول)، رحیم یوسفی (استاد مشاور)