|
عنوان
|
اثر تمرینات ایزومتریک هندگریپ به همراه کنترل تنفس، بر وضعیت اکسیژناسیون (گازهای خون شریانی، اشباع اکسیژن خون شریانی، ریتم و تعداد تنفس) بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
تمرین ایزومتریک هندگریپ، بیماری انسدادی مزمن ریه ، اکسیژناسیون، عملکرد تنفسی، فعالیت ورزشی
|
|
چکیده
|
مقدمه و هدف
بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یکی از شایع ترین بیماری های مزمن تنفسی است که با اختلال در تهویه، کاهش اکسیژناسیون خون شریانی و تغییر در ریتم و تعداد تنفس همراه می باشد. پایش دقیق شاخص های اکسیژناسیون از جمله گازهای خون شریانی، اشباع اکسیژن و الگوی تنفسی نقش مهمی در مدیریت درمان، پیشگیری از تشدید بیماری و ارتقای کیفیت زندگی این بیماران دارد. تمرینات ورزشی ایمن و قابل اجرا، به ویژه تمرینات ایزومتریک، می توانند به عنوان مداخله ای کم هزینه و در دسترس مورد توجه قرار گیرند.
هدف این پژوهش بررسی اثر تمرینات ایزومتریک هندگریپ بر شاخص های اکسیژناسیون (گازهای خون شریانی، اشباع اکسیژن شریانی)، ریتم تنفسی و تعداد تنفس در بیماران مبتلا به COPD بود.
روش کار
این مطالعه از نوع تجربی–کاربردی بوده و به صورت طرح پیشنهادی پایان نامه کارشناسی ارشد تدوین شده است. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه می باشد که واجد شرایط شرکت در تمرینات ورزشی هستند. آزمودنی ها تمرینات ایزومتریک هندگریپ را با شدت و مدت زمان مشخص انجام می دهند. بیمار در حالت راحت نشسته، پشت صاف، بازوها کنار بدن این تمرین ورزشی را انجام خواهد داد. دستگاه هندگریپ دستی برای این مداخله انتخاب خواهد شد که بیمار ابتدا با دست غالب و سپس هر دو دست تمرین خواهد کرد. شدت تمرین 30 درصد حداکثر توان دست (MVC – Maximum Voluntary Contraction) با فرکانس 3 جلسه در هفته (روزهای غیرمتوالی)خواهد بود. برای جلوگیری از خستگی یا عوارض جانبی، افزایش شدت هفتگی به آرامی انجام خواهد شد. گروه کنترل مداخلات روتین و یا سافر متدهای درمانی را بدون اضافه کردن تمرینات ورزشی هندگریپ دریافت خواهند کرد. تمرینات هند گریپ مطابق با مطالعات پیشین و رعایت اصول کنترل تنفس انجام خواهد شد. آنالیز آماری داده ها پس از جمع آوری، ابتدا از نظر نرمال بودن با استفاده از آزمون Shapiro–Wilk مورد بررسی قرار خواهند گرفت. شاخص های توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار برای متغیرهای کمی (PaO₂، PaCO₂، SpO₂، تعداد تنفس، ریتم تنفس) گزارش خواهد شد. برای مقایسه مقادیر قبل و بعد از مداخله در گروه تمرین، از آزمون t زوجی (Paired t-test) در صورت نرمال بودن داده ها استفاده خواهد شد. در صورت غیرنرمال بودن توزیع، آزمون ویلکاکسون (Wilcoxon Signed-Rank Test) مورد است
|
|
پژوهشگران
|
مؤمن جلیل خلیل قصاب (دانشجو)، اعظم زرنشان (استاد راهنمای اول)، بهلول قربانیان (استاد مشاور)
|