|
عنوان
|
اثربخشی آموزش برنامه نویسی اسکرچ بر تفکر رایانشی و خودارزشمندی دانش آموزان
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
برنامه نویسی ، اسکرچ، تفکر رایانشی، خودارزشمندی، دانش آموزان
|
|
چکیده
|
در سال های اخیر، گسترش فناوری های دیجیتال و ورود نسل جدید یادگیرندگان به زیست بوم های یادگیری فناورانه، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در شیوه های آموزش و پرورش مهارت های قرن بیست ویکم مواجه ساخته است. در این میان، «تفکر محاسباتی» به عنوان یکی از شایستگی های بنیادین برای حل مسئله، استدلال منطقی و مواجهه خلاقانه با موقعیت های پیچیده، جایگاهی کلیدی در برنامه های درسی نوین یافته است. با وجود این، آموزش این مهارت در دوره ابتدایی غالباً به شیوه های نظری یا جدا از بافت های معنادار یادگیری انجام می شود و کمتر از محیط های تعاملی و ساخت محور که متناسب با ویژگی های تحولی کودکان هستند بهره گرفته می شود. محیط های برنامه نویسی بصری، به ویژه ابزارهایی که یادگیری را از طریق تجربه، دست ورزی و تولید پروژه ممکن می سازند، می توانند این شکاف را پر کرده و یادگیری مفاهیم انتزاعی را به تجربه ای عینی و قابل فهم تبدیل کنند.
از سوی دیگر، پژوهش های آموزشی داخلی بیشتر بر پیامدهای شناختی چنین آموزش هایی متمرکز بوده اند و ابعاد عاطفی یادگیری، به ویژه «خودارزشمندی» دانش آموزان، کمتر به صورت مستقل و عمیق بررسی شده است؛ در حالی که احساس شایستگی و ارزشمندی، نقش تعیین کننده ای در انگیزش، پایداری در یادگیری، و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به مدرسه و توانایی های فردی دارد. بی توجهی به این بعد می تواند موجب شود که حتی در صورت تقویت مهارت های شناختی، یادگیری به تجربه ای پایدار و هویت ساز تبدیل نشود. بنابراین، بررسی هم زمان تأثیر آموزش برنامه نویسی بصری بر رشد تفکر محاسباتی و ارتقای خودارزشمندی، می تواند درک جامع تری از کارکردهای تربیتی این نوع آموزش فراهم آورد و شواهدی علمی برای طراحی مداخلات آموزشی متوازن، انسان محور و متناسب با نیازهای تحولی دانش آموزان دوره ابتدایی ارائه دهد.
|
|
پژوهشگران
|
شاهین باقریان خسروشاهی (دانشجو)، جعفر بهادری خسروشاهی (استاد راهنمای اول)، رامین حبیبی (استاد مشاور)
|