|
عنوان
|
تحلیل جایگاه اجتماعی و علمی زنان ایرانی در تمدن اسلامی عصر عباسی
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
زنان ایرانی، عصر عباسی، تمدن اسلامی، جایگاه اجتماعی، نقش علمی
|
|
چکیده
|
در طول تاریخ نه تنها به نقش زنان در تحولات سیاسی، اجتماعی، علمی کم توجهی شده است؛ بلکه اغلب با عناوینی چون دخالت زنان در امور و یا دست های پشت پرده کوشیده می شود بر نقش مخرب و منفی آنان بیش از تأثیرات مثبت و سودمندشان تأکید گردد. به هر روی نقش ویژه زنان در برخی دوره های تاریخی انکارناپذیر است و نقد و بررسی جایگاه این قشر بسیار اهمیت دارد. شواهد تاریخی نشان می دهد زنان ایرانی در دوران عباسی، باوجود محدودیت های اجتماعی و هنجارهای مردسالار، در حوزه های علمی، فرهنگی و اجتماعی نقش آفرینی کرده اند. برخی از آنان به عنوان راویان حدیث، آموزگاران علوم دینی و ادبی و حافظان قرآن شناخته می شدند و شاگردان از آموزش آنان بهره می بردند.
تحلیل نقش زنان ایرانی در دوران عباسی از منظر مطالعات زنان و تاریخ اجتماعی نشان می دهد که این نقش ها در چارچوب محدودیت های اجتماعی خلافانه بازتعریف شده و فرصت هایی برای کنشگری علمی و فرهنگی ایجاد کرده اند. ضرورت انجام این پژوهش از آن جهت است که بدون تحلیل مستقل و اجتماعی و علمی زنان، فهم ما از تمدن اسلامی ناقص خواهد بود. بازشناسی سهم زنان ایرانی در آموزش، روایت حدیث، حمایت فرهنگی و حضور در محافل علمی، امکان ارائه تصویری منصفانه و علمی از تمدن اسلامی دوران عباسی را فراهم می کند و خلأهای پژوهشی موجود را پر می سازد.
|
|
پژوهشگران
|
مرتضی علی کاظم لیباوی (دانشجو)، محمد رضائی (استاد راهنمای اول)، سید محسن سیدی (استاد مشاور)
|