مشخصات پژوهش

عنوان	اثربخشی درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر ضربه بر علائم افسردگی و تحمل پریشانی در دانشجویان با تجربه ضربة عشق
نوع پژوهش	مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها	درمان پذیرش و تعهد مبتنی بر ضربه، تحمل پریشانی، علائم افسردگی
چکیده	هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر ضربه بر علائم افسردگی و تحمل پریشانی دانشجویان با تجربه ضربة عشق انجام شد. روش: روش پژوهش، شبه آزمایشی، از نوع پیش آزمون-پس آزمون–پیگیری 3 ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل دانشجویان دارای تجربه ضربة عشق دانشگاه های شهر کرمانشاه در سال 1403 بود. به روش نمونه گیری در دسترس، 28 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. از پرسشنامه افسردگی بک (ویرایش دوم) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر(2005) در سه بازه زمانی (پیش آزمون، پس از مداخله و پیگیری) استفاده شد. گروه آزمایش 10 جلسه درمانی 75 دقیقه ای براساس پروتکل اکت متمرکز بر ضربه (هریس، 2021) دریافت کردند. داده ها با تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد اثر زمان و اثر تعامل زمان * گروه روی متغیر های وابسته در سطح 001/0 و برای گروه در سطح 05/0 معنادار است. آزمون پس تعقیبی بنفرونی برای مقایسه میانگین ها، نشان داد تفاوت میانگین ها در گروه آزمایش در مرحله پیش آزمون-پس آزمون و پیش آزمون-پیگیری به لحاظ آماری معنادار است (05/0 p<). اما در مرحله پس آزمون-پیگیری معنادار نیست (05/0 p>). نتیجه گیری: براساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که اکت متمرکز بر ضربه می تواند به عنوان رویکردی مؤثر برای کاهش علائم افسردگی و افزایش تحمل پریشانی در افراد دارای تجربة ضربة عشق، مورد استفاده روان درمانگران قرار گیرد.
پژوهشگران	علی پروندی (نفر اول)، عزت اله احمدی (نفر دوم)، رضا عبدی (نفر سوم)، رحیم یوسفی (نفر چهارم)