مشخصات پژوهش

صفحه نخست /تغییرات سطوح سرمی ...
عنوان تغییرات سطوح سرمی اینترلوکین17و شاخص های گلیسمیک متعاقب هشت هفته تمرینات فانکشنال در زنان غیرفعال
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها اینترلوکین17 ، مقاومت انسولینی، قند خون، فانکشنال، زنان غیرفعال
چکیده در دهه های اخیر، تغییر الگوی زندگی جوامع به ویژه در میان زنان، با کاهش میزان فعالیت بدنی و افزایش رفتارهای کم تحرک همراه بوده است. این سبک زندگی، به عنوان یکی از مهم ترین عوامل خطر تعدیل، نقش اساسی در بروز اختلالات متابولیک از جمله مقاومت به انسولین، عدم تحمل گلوکز و دیابت نوع 2 ایفا می کند. شواهد اپیدمیولوژیک نشان می دهد که افراد غیرفعال در مقایسه با افراد فعال، سطح بالاتری از گلوکز و انسولین ناشتا و در معرض خطر بالاتری برای بیماری های متابولیک قرار دارند (9،8). در کنار اختلالات متابولیک، التهاب مزمن با درجه خفیف به عنوان یکی از مکانیسم های مرکزی در پاتوفیزیولوژیک دیابتنوع 2 و مقاومت به انسولین شناخته می شود (23). امروزه رویکرد ایمونومتابولیسم نشان می دهد که سیستم ایمنی و متابولیسم به طور جدایی ناپذیری با یکدیگر در تعامل هستند. در این میان، اینترلوکین-17 به عنوان یکی از سیتوکین های کلیدی تولیدشده توسط سلول های Th17، نقش مهمی در تشدید التهاب سیستمیک، اختلال در حساسیت به انسولین و پیشرفت اختلالات متابولیک دارد. همچنین افزایش سطوح IL-17 با بیماری های التهابی، خودایمنی و قلبی- عروقی مرتبط گزارش شده است (24،25). بنابراین، این سیتوکین می تواند حلقه اتصال میان التهاب مزمن و اختلالات متابولیک محسوب شود. از سوی دیگر، فعالیت بدنی منظم به عنوان یکی از مؤثرترین مداخلات غیردارویی در بهبود شاخص های گلیسمیک شناخته می شود و می تواند موجب کاهش گلوکز ناشتا، انسولین و شاخص مقاومت انسولینی شود (26). با این حال، پاسخ سیتوکین های التهابی از جمله IL-17 به تمرینات ورزشی همواره یکسان نبوده است. برخی پژوهش ها کاهش IL-17 پس از تمرین را گزارش کرده اند در حالی که برخی دیگر افزایش یا تغییرات متفاوتی را نشان داده اند. در این راستا زاهدی و آوندی (1398) در مطالعه ای با عنوان اثر تمرین یوگا به مدت 8 هفته بر سطوح سرمی اینترلوکین 17, زنان (تعداد 16 زن) مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پرداختند. نتایج آنها نشان داد که سطح IL-17 در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافته است (9). همچنین رادمهر و همکاان (1395) در بررسی اثر هشت هفته تمرینات استقامتی با شدت پایین تا متوسط، بر سطوح سرمی IL-10 و IL-17 در زنان مبتلا به سرطان پستان کاهش معنی دار سطوح سرمی IL-17 در گروه تمرین کرده در مقایسه با گروه
پژوهشگران عمار عبدالرزاق حمید حمید (دانشجو)، بهلول قربانیان (استاد راهنمای اول)، اعظم زرنشان (استاد مشاور)