|
عنوان
|
تاثیر مسیحیان اندلس بر زندگی فکری مردم آن اقلیم تا سقوط غرناطه
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
مسیحیان اندلس، زندگی فکری، اقلیم، سقوط غرناطه
|
|
چکیده
|
الاندلس بخشی از شبه جزیره ایبری بود که از سال 711 تا 1492 میلادی تحت حاکمیت مسلمانان قرار داشت. روآنو در تبیین موقعیت جغرافیایی آن تصریح می کند که «اعراب و مسلمانان قرون وسطی اصطلاح الاندلس را به تمامی سرزمین هایی اطلاق می کردند که پیش تر جزئی از پادشاهی ویزیگوت ها بودند؛ یعنی سراسر شبه جزیره ایبری و ناحیه سپتیمانیا». با این حال، دِ کورتاثار بر این باور است که الاندلس به طور خاص به سرزمین هایی اشاره دارد که به دست نیروهای مسلمان عرب فتح شدند. قلمرو جغرافیایی الاندلس بخش اعظم شبه جزیره ایبری را دربرمی گرفت و شامل سرزمین های امروزی پرتغال، اسپانیا و بخش هایی از جنوب فرانسه بود (کامیلو گومز-ریواس، 2015: 1).
الاندلس در دوره حکومت امویان شکل گرفت و نزدیک به هشت قرن تحت سلطه مسلمانان باقی ماند؛ در این مدت، مرزهای آن بارها دستخوش تغییر شد. این سرزمین به ترتیب تحت حاکمیت خلافت ولید بن عبدالملک (711–750)، امارت قرطبه (حدود 750–929) و خلافت قرطبه (929–1031) اداره می شد و پس از آن به حکومت های کوچک تری موسوم به ملوک الطوایف تقسیم گردید. امارت غرناطه آخرین حکومت مسلمانان بود که در سال 1492 میلادی به دست پادشاهان مسیحی غرب سرنگون شد و با سقوط آن، حاکمیت مسلمانان در الاندلس پایان یافت (الوی بنیتو روآنو، 2000: 7).
|
|
پژوهشگران
|
علاء عبدالله فهد فهد (دانشجو)، سید محسن سیدی (استاد راهنمای اول)، محمد رضائی (استاد مشاور)
|