|
عنوان
|
دگردیسی تصویرهای سنتی در غزلیات فارسی حسین منزوی و تحلیل آنها
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
غزل، اشعار فارسی، حسین منزوی، تصویر، حافظ
|
|
چکیده
|
حسین منزو ی ) 1325_1383( از برجسته ترین چهره ها ی غزل سرای معاصر است که با تکیه بر سنت کالس یک و همزمان با آن نوآوری را فراموش نکرده و دگرگونی چشمگ یری در ش ی وه تصویر پرداز ی غزل فارس ی پد ید آورد ه است، چراکه به قول موالنا هد یه شاعر چه باشد شعر نو. غزل پیش از حسین منزوی اگرچه به سنت ها پایبند بود ولی هیچگاه از آن فراتر نرفته بود و همین باعث شده بود نمونه های شعری چی زی جز رونویس ی نباشد. درواقع غزل از دوره مشروطه به این سوی بیشتر به جای ستایش معشوق همیشگ ی به ستایش مرگ و شاهد آزاد ی پرداخته اند. حت ی بیشتر اصطالحات کوچه و بازار را وارد دایره واژگانی کردند که ب ه راحتی در غزل های فرخی ی زد ی و الهوتی م ی توان مشاهده کرد.
پس از ظهور نیما غزل و شاعران غزلسرا مسیر دیگری را پ یمودند بطور مثال شاعرانی چون فریدون تولل ی و نادر نادرپور و فروغ فرخزاد اگر چه به تفنن به غزل پرداختند ولی در اندک غزل های خود زمینه هایی بوجود آوردند که بعد ها توسط شاعرانی چون حسین منزوی و س یمین بهبهانی و محمد علی بهمنی پی گیر ی شد. اما در این میان حسین منزو ی غزل را به نیکو ترین و عالی ترین صورت سرود. در غزلیات او تصویر نه زینتی در زبان بلکه جوهر معنا و بیان احساس است. او شاعر و نویسنده عاشقانه ها بود، از دل می گفت و الجرم بر دل نی ز می نشست. حسین منزوی با نگاهی درون گرایانه و عاطف ی به تعریف ابزار های بالغی چون تشبیه و استعاره و مجاز می پردازد و از این طری ق، دنیایی تازه از تصو یر های شاعرانه خلق می کند .
در شعر او تشبیه از محدوده ی توصیف های محسوس و تقلید ی ب یرون آمده و رنگ شخصی و درون ی به خود گرفته است. همچنین استعاره در غزل های او، ماهیتی پویا و ترکیبی دارد و غالبا به خلق تصاویری می پردازد که در آن مرز میان واقع یت و خیال محو می شود. مجاز ن یز در اشعار او ن ه تنها ابزاری زبانی بلکه پیوند ی میان جهان ذهنی شاعر و واقعیت بی رونی است.
برای اثبات نظری ه خود به ذکر مثالی از غزلیات حسین منزوی می پردازیم: میان غنچه و گل، از تو گفت و گو شده است که باد، خوش نفس و باغ مشک بو شده است تو بر فکنده ای از خویش پرده، ای خورشید! که شهر خواب زده، غرقِ های و هوی شده است
در مصراع اول بیت اول غنچه و گل مانند انسان ها توصیف شده اند که باهم درباره معشوق گفت و گو می کنند، درواقع از صنعت استعاره مکنیه تخییلیه یا
|
|
پژوهشگران
|
حامد پیرزاده (دانشجو)، محمد پاشائی مهترلو (استاد راهنمای اول)، حسین صدقی (استاد مشاور)
|