|
چکیده
|
فعالیت بدنی منظم یکی از ارکان اساسی سلامت جسمانی و روانی افراد در جوامع امروزی به شمار می رود (World Health Organization, 2020). اماکن ورزشی همگانی به عنوان بسترهای کلیدی برای تسهیل دسترسی شهروندان به فعالیت های بدنی، نقش مهمی در ارتقای سلامت عمومی جامعه ایفا می کنند (García-Fernández et al., 2018). این اماکن نه تنها فضایی برای ورزش فراهم می آورند، بلکه به عنوان مراکز اجتماعی برای تعامل شهروندان و ایجاد حس تعلق به جامعه نیز عمل می کنند(محمودی و همکاران، 1394).
در دو دهه اخیر، با افزایش تقاضا برای سبک زندگی سالم، بسیاری از کشورها به ساخت و توسعه اماکن ورزشی عمومی پرداخته اند(Lee et al., 2016). نقش بسیار مهمی در ترویج فعالیت بدنی و مشارکت در فعالیت های ورزشی تفریحی دارند. با این حال، یکی از چالش های اساسی، حفظ و تداوم مشارکت شهروندان در این اماکن است. تحقیقات نشان می دهد تعداد قابل توجهی از افرادی که به برنامه های ورزشی می پیوندند، ظرف یک سال خارج می شوند (Eime et al., 2019).
در بستر عراق و به ویژه استان صلاح الدین، این موضوع اهمیت دوچندانی می یابد. استان صلاح الدین با مرکزیت شهر تکریت، یکی از استان های مهم عراق است. پس از دوران جنگ با داعش (2014-2017) و آزادسازی این منطقه، بازسازی زیرساخت ها از جمله اماکن ورزشی در دستور کار قرار گرفته است. دولت عراق در حال ساخت استادیوم صلاح الدین در تکریت با ظرفیت 30,000 نفر است.
صرف ساخت اماکن ورزشی کافی نیست. کیفیت خدمات ارائه شده، رضایت مندی کاربران و ایجاد تعهد عاطفی در آنها، عوامل حیاتی برای تضمین استفاده پایدار می باشند(امیدی و همکاران، 1391). تحقیقات نشان داده اند سطح کیفیت خدمات می تواند به طور معناداری بر رضایت مندی و تمایل به ادامه استفاده تأثیر بگذارد (Javadein et al., 2008; Ko & Pastore, 2004).
یکی از چالش های اساسی اماکن ورزشی عمومی در سراسر جهان، سطح پایین تداوم مشارکت به دلیل عدم ارائه خدمات با کیفیت مناسب است (Athanassopoulou & Mylonakis, 2009). در بسیاری از موارد، مراکز ورزشی با سرمایه گذاری های کلان ساخته می شوند اما به دلیل ضعف در مدیریت و عدم توجه به نیازهای کاربران، نمی توانند جذابیت خود را حفظ کنند(سرتیپی و همکاران، 1400).
در استان صلاح الدین، این موضوع پیچیدگی های خاص خود را دارد. پس از سال ها جنگ و ناامنی، بس
|