|
عنوان
|
پاسخ رشدی دانهال بادام رقم شکوفه (Prunus amygdalus var. Shokoufeh) به کاربرد خاکی بیوچار و محلولپاشی نانوذرات سیلیس تحت تنش کمآبیاری
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپ شده
|
|
کلیدواژهها
|
عناصر، کاتالاز، کلروفیل، محتوای نسبی آب، محتوای مواد جامد محلول
|
|
چکیده
|
خشکی از مهمترین تنشهای محیطی است که باعث اختلال در فرآیندهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه شده و رشد و عملکرد آن را
محدود میکند. شناسایی ترکیباتی که موجب کاهش اثرات تنش بر گیاه شوند حائز اهمیت است. بهمنظور ارزیابی تأثیر تنش کمآبیاری
50 و 30 درصد ظرفیت زراعی(، کاربرد بیوچار )صفر و 20 گرم در ، روی بادام رقم شکوفه مطالعهای با سه سطح تنش کمآبیاری ) 100
کیلوگرم( و محلولپاشی نانوذرات سیلیس )صفر و 3 میلیگرم در لیتر( بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در گلخانه
تحقیقاتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان انجام شد. تیمار آبیاری در 100 و 50 درصد ظرفیت زراعی همراه با کاربرد بیوچار و محلولپاشی
فسفر و پتاسیم گیاه شد. محتوای نیتروژن و ،a )صفر و 3 میلیگرم در لیتر( نانوذرات سیلیس منجربه افزایش وزن خشک، محتوای کلروفیل
کلسیم در تیمار آبیاری در 100 درصد ظرفیت زراعی همرا با کاربرد بیوچار و محلولپاشی نانوذره افزایش یافت. بیشترین فعالیت کاتالاز،
سوپراکسید دیسموتاز و محتوای پرولین در تیمار آبیاری در 30 درصد ظرفیت زراعی همراه با کاربرد هر دو سطح بیوچار و محلولپاشی
مشاهده شد. کمآبیاری ) 30 درصد ظرفیت زراعی( موجب افزایش محتوای پراکسید هیدروژن و مالون دیآلدئید در گیاه شد. نتایج نشان داد
که استفاده همزمان از بیوچار و محلولپاشی نانوذرات سیلیس بهعنوان راهکاری مؤثر برای بهبود رشد و تحمل بادام رقم شکوفه در مواجه
با کمآبی، اهمیت فراوانی دارد. مدیریت بهینه آبیاری همراه با کاربرد این اصلاحکنندهها میتواند با تقویت صفات فیزیولوژیک و کاهش
تنش اکسیداتیو، رشد گیاه را در شرایط تنش خشکی بهبود بخشد.
|
|
پژوهشگران
|
لمیا وجودی مهربانی (نفر اول)، زهرا معصوم پور (نفر دوم)
|