مشخصات پژوهش

عنوان	تأثیر تمرین اینتروال با شدت متوسط((MIIT بر فاکتورهای انعقادی (PT, PTT, INR) بیماران با سابقه آمبولی ریوی
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	تمرین تناوبی پرحجم، ورزش هوازی ملایم، فاکتورهای انعقادی، PT، PTT، INR، ترومبوز ورید عمقی، آمبولی ریوی
چکیده	آمبولی ریوی یا ترومبوآمبولی ریوی (PTE) یکی از مهم ترین و جدی ترین تظاهرات ترومبوآمبولی وریدی (VTE) است که می تواند با عوارضی مانند عود بیماری، ترومبوز ورید عمقی (DVT)، کاهش ظرفیت عملکردی و افت کیفیت زندگی همراه باشد. اگرچه درمان ضدانعقاد نقش اصلی در کنترل مرحله حاد و پیشگیری از عود بیماری دارد، اما برخی بیماران حتی پس از درمان نیز در معرض اختلالات انعقادی و تشکیل لخته های جدید قرار دارند. از سوی دیگر، فعالیت بدنی کنترل شده می تواند از طریق بهبود جریان خون وریدی، افزایش فعالیت فیبرینولیتیک، کاهش التهاب و کمک به تنظیم شاخص های انعقادی، نقش بالقوه ای در کاهش خطر ترومبوز مجدد داشته باشد. با این حال، شواهد موجود درباره اثر تمرینات تناوبی با شدت متوسط در بیماران دارای سابقه PTE محدود است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرین اینتروال با شدت متوسط (MIIT) بر فاکتورهای انعقادی شامل PT، PTT و INR در بیماران با سابقه آمبولی ریوی است. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده، کنترل شده و دوگروهی انجام خواهد شد. جامعه پژوهش شامل بیماران دارای سابقه PTE پایدار خواهد بود که از کلینیک وابسته به بیمارستان امام رضا تبریز انتخاب می شوند. تعداد 30 نفر از بیماران واجد شرایط به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت. گروه مداخله به مدت شش هفته، برنامه تمرین اینتروال با شدت متوسط را روی دوچرخه ثابت انجام خواهد داد. شدت تمرین بر اساس درصدی از ضربان قلب ذخیره (HRR) و مقیاس درک فشار بورگ (RPE) کنترل می شود. گروه کنترل طی این مدت فعالیت های روزمره خود را ادامه خواهد داد و برنامه ورزشی منظم دریافت نخواهد کرد. برای ارزیابی فاکتورهای انعقادی، نمونه خون وریدی از شرکت کنندگان قبل و پس از دوره مداخله گرفته خواهد شد. مقادیر PT، PTT و INR با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر انعقادی STA Compact و کیت های استاندارد اندازه گیری می شوند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 تحلیل خواهند شد. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون Shapiro-Wilk استفاده می شود. مقایسه درون گروهی با آزمون t وابسته یا ویلکاکسون و مقایسه بین گروهی با آزمون آنکوا یا من ویتنی انجام خواهد شد. سطح معناداری در تمام آزمون ها 0/05 در نظر گرفته می شود.
پژوهشگران	محمود صاواش محمود قوشجی زاده (دانشجو)، اعظم زرنشان (استاد راهنمای اول)، یوسف صابری (استاد مشاور)