|
عنوان
|
بررسی رابطه احساس ما بودن، نوستالژی رابطه و اِسنادهای ارتباطی با رضایت از رابطه در زنان متأهل: نقش تعدیل گر سبک های دلبستگی
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
احساس ما بودن، نوستالژی رابطه، اسنادهای ارتباطی، رضایت از رابطه، سبک های دلبستگی، زنان متأهل
|
|
چکیده
|
رضایت از رابطه از مهم ترین شاخص های کیفیت روابط زناشویی و سلامت خانواده است که تحت تأثیر عوامل مختلف شناختی، هیجانی و بین فردی قرار دارد و شناخت عوامل مؤثر بر آن می تواند در تبیین پویایی روابط زوجین نقش مهمی داشته باشد. در سال های اخیر، احساس ما بودن با تقویت هویت مشترک زوجین، نوستالژی رابطه با یادآوری تجارب مثبت گذشته و اسنادهای ارتباطی با نحوه تفسیر رفتارهای همسر، به عنوان عوامل مرتبط با کیفیت روابط مورد توجه قرار گرفته اند، بااین حال نقش سبک های دلبستگی در تعدیل روابط میان این متغیرها و رضایت از رابطه کمتر بررسی شده است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه احساس ما بودن، نوستالژی رابطه و اسنادهای ارتباطی با رضایت از رابطه و تعیین نقش تعدیل گر سبک های دلبستگی انجام می شود. انتظار می رود یافته های این پژوهش ضمن توسعه مبانی نظری در حوزه روابط زوجین، به درک بهتر عوامل مؤثر بر رضایت از رابطه کمک کند و زمینه را برای انجام پژوهش های آتی و طراحی مداخلات مبتنی بر شواهد در این حوزه فراهم سازد.
|
|
پژوهشگران
|
زهرا غفارپورنافچی (دانشجو)، اسماعیل صدری (استاد راهنمای اول)، امین کرایی (استاد مشاور)
|