مشخصات پژوهش

عنوان	مدل یابی رابطه کنترل گری و تمایزیافتگی با خشونت همسران ازطریق میانجی گری تنیدگی روانشناختی در زوجین مراجعه کننده در مراکز مشاوره تبریز
نوع پژوهش	مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها	کنترل گری- تمایزیافتگی- خشونت همسران-تنیدگی روانشناختی
چکیده	مطالعه حاضر با هدف تعیین برازش مدل رابطه کنترل گری و تمایزیافتگی با خشونت همسران با میانجی گری تنیدگی روانشناختی در زوجین مراجعه کننده در مراکز مشاوره تبریز انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه همسران مراجعه کننده به اورژانس اجتماعی شهر تبریز در نیمه اول سال 1402 به تعداد 305 نفر بودند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و هدفمند و بر اساس ملاک های ورود و خروج 240 نفر انتخاب شدند (240= n). ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه خشونت نسبت به زنان حاج یحیی (1999)، مقیاس تجدیدنظر شده رفتارهای کنترلی گراهام-کاون و آرچر (2005)، فهرست تمایزیافتگی خود اسکورن و فریدلندر (1998) و پرسشنامه تنیدگی روانشناختی سیدخراسانی (1377) بود. تجزیه و تحلیل داده ها بااستفاده از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد کنترلگری بر خشنونت همسران اثر مستقیم دارد و ازلحاظ آماری رابطه محاسبه شده مثبت و معنادار است (05/0>p، 374/0 =β)؛ تمایزیافتگی بر خشنونت همسران اثر مستقیم دارد و ازلحاظ آماری رابطه محاسبه شده منفی و معنادار است (05/0>p، 421/0- =β). یافته های مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد کنترلگری بر خشونت همسران ازطریق میانجی گری تنیدگی روانشناختی تأثیر غیرمستقیم و مثبت دارد (05/0>p، 496/0 =β) و تمایزیافتگی بر خشونت همسران ازطریق میانجی گری تنیدگی روانشناختی تأثیر غیرمستقیم و منفی دارد (05/0>p، 611/0- =β). از این رو، مدل رابطه کنترل گری و تمایزیافتگی با خشونت همسران با میانجی گری تنیدگی روانشناختی در زوجین مراجعه کننده در مراکز مشاوره تبریز با داده های تجربی مطابقت دارد.
پژوهشگران	فهیمه ترابی صوفیانی (نفر اول)، معصومه آزموده (نفر دوم)، رضا عبدی (نفر سوم)، امیر پناه علی (نفر چهارم)، جواد مصرآبادی (نفر پنجم)