|
عنوان
|
نقش جهت گیری مقایسه اجتماعی، خودکارآمدی و اضطراب رقابتی در بهبود عملکرد ورزشی: یک مدل روانشناختی
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپ شده
|
|
کلیدواژهها
|
مقایسة اجتماعی، خودکارآمدی، اضطراب رقابتی، عملکرد ورزشی، عوامل روانشناختی
|
|
چکیده
|
هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر جهت گیری مقایسة اجتماعی بر عملکرد ورزشی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی و اضطراب رقابتی در ورزشکاران انجام شد. رویکرد اصلی این پژوهش مبتنی بر بررسی مدلی مفهومی بود که در آن نقش مستقیم و غیرمستقیم متغیرهای روانشناختی بر عملکرد ورزشی بررسی شد .
مواد و رو شها: روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل 214 دانشجوی ورزشکار ) 123 مرد و 91 زن( شرکت کننده در شانزدهمین المپیاد فرهنگی-ورزشی دانشجویان کشور بود. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد جهت گیری مقایسة اجتماعی، خودکارآمدی عمومی، اضطراب رقابتی و عملکرد ورزشی بودند. داده ها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و آزمون سوبل تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که جهت گیری مقایسة اجتماعی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر عملکرد ورزشی دارد. نقش میانجی خودکارآمدی قویتر از نقش اضطراب رقابتی بود؛ به این صورت که خودکارآمدی تأثیر مثبت و اضطراب رقابتی تأثیر منفی بر عملکرد ورزشی داشتند. همچنین، جهت گیری مقایسة اجتماعی به شکل مثبتی بر خودکارآمدی و به شکل منفی بر اضطراب رقابتی تأثیرگذار بود.
نتیجه گیری : این یافته ها نشان می دهد که جهت گیری مقایسة اجتماعی می تواند ابزار مفیدی برای بهبود عملکرد ورزشی از طریق تقویت خودکارآمدی و کاهش اثرات منفی اضطراب رقابتی باشد. این پژوهش بر اهمیت مداخلات روانشناختی در مدیریت عوامل مرتبط با عملکرد ورزشی تأکید دارد.
پیشنهاد می شود که مربیان و روانشناسان ورزشی از راهبردهایی برای تقویت خودکارآمدی و کاهش اضطراب رقابتی استفاده کنند. همچنین انجام پژوهش های طولی برای بررسی پایداری روابط میان متغیرها در سایر گرو ههای سنی و سطوح ورزشی توصیه می شود.
|
|
پژوهشگران
|
لیلی علیزاده (نفر اول)، سحر محمدزاده (نفر دوم)
|