|
چکیده
|
شوری خاک یک مساله زیست محیطی در مقیاس جهانی است که امنیت غذایی، عملکرد محصول، معیشت کشاورزان و ثبات اقتصادی را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. تعدیل این اثرات با توجه به شیوه های مدیریت زراعی مناسب امکان پذیر است. در این راستا اصلاح مدیریت آبیاری اغلب می تواند منجر به افزایش عملکرد محصول شود. در هر سیستم آبیاری، مکان و کمیت تجمع نمک متغیر است. روش آبیاری مورد استفاده نقش مهمی در کنترل املاح در ناحیه توسعه ریشه دارد. روش های آبیاری را می توان برای به دست آوردن توزیع مطلوب تر نمک در رابطه با محل بذر یا ریشه های در حال رشد اصلاح کرد. قبل از بررسی توزیع شوری در روش های مختلف آبیاری، توضیحاتی در مورد نحوه اندازه گیری شوری خاک، تقسیم بندی درجات خطر شوری آب و خاک، اثرات شوری بر گیاهان ارائه می شود. هدف اصلی این مطالعه بررسی توزیع الگوی شوری در روش های آبیاری جویچه ای، بارانی و قطره ای و تعیین مکان مناسب کشت از نظر کمینه مقدار تجمع شوری می باشد. همچنین در هر روش تاثیر عوامل موثر از نظر استقرار روش آبیاری مانند عرض شیار متفاوت در آبیاری جویچه ای، فاصله قطره چکان ها در آبیاری قطره ای از نظر کاهش میزان شوری خاک مطالعه شد. در ادامه برخی از روش های مدیریتی جهت کاهش شوری خاک و آب نیز مطرح شد.
|