مشخصات پژوهش

عنوان	غربالگری ژنومی خوشه های ژنی بیوسنتزی در برخی از جدایه های قارچی اندوفیت خرزهره با استفاده از AntiSMASH
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	قارچ های اندوفیت، متابولیت ثانویه، خوشه ژنی، خرزهره
چکیده	قارچ های اندوفیت (Endophytic fungi) گروهی از قارچ ها هستند که به صورت همزیست در بافت های داخلی گیاهان عاری از علائم بیماری زندگی می کنند. این قارچ ها بدون ایجاد آسیب ظاهری در گیاه میزبان، در طول دوره زندگی گیاه حضور دارند و نقش های مهمی در افزایش تاب آوری گیاه نسبت به تنش های زیستی و غیرزیستی، بهبود جذب مواد معدنی، تولید ترکیبات ثانویه دارویی و افزایش رشد گیاه ایفا می کنند. در سال های اخیر، توجه فراوانی به قارچ های اندوفیت به دلیل پتانسیل بالای آن ها در تولید متابولیت های ثانویه با خواص دارویی، ضد میکروبی، ضد سرطانی و ضد قارچی معطوف شده است ]1[. گیاه خرزهره (Nerium oleander) که به عنوان یک گیاه دارویی و سمی شناخته می شود، حاوی آلکالوئیدهای تروپانی مانند اسکوپولامین، آتروپین ، هیوسیامین است که کاربردهای گسترده ای در پزشکی دارند. با این حال، علاوه بر تحقیقات متعدد بر روی ترکیبات شیمیایی این گیاه، مطالعات کمی در مورد جامعه میکروبی درون آن - به ویژه قارچ های اندوفیت - انجام شده است. این در حالی است که قارچ های اندوفیت خرزهره ممکن است در بیوسنتز، تنظیم یا حتی تثبیت این آلکالوئیدها نقش داشته باشند یا ترکیبات جدیدی تولید کنند که ارزش دارویی یا صنعتی دارند. با وجود گسترش روزافزون پژوهش ها در زمینه قارچ های اندوفیت، هنوز اطلاعات محدودی در مورد تنوع، ساختار جمعیتی و پتانسیل بیوتکنولوژیکی قارچ های اندوفیت گیاهان دارویی - به ویژه گیاهان سمی مانند خرزهره - وجود دارد. شناسایی دقیق این قارچ ها نه تنها در درک تعاملات گیاه– قارچ و اکولوژی میکروبی داخلی گیاه مؤثر است، بلکه می تواند راهگشای یافتن منابع جدید برای تولید دارو، کنترل بیولوژیک آفات و افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنش های محیطی باشد ]2[. در ایران، گیاه خرزهره به صورت گسترده در مناطق مختلف رشد می کند و از نظر گیاه پزشکی و داروسازی اهمیت دارد، اما تاکنون مطالعه ای جامع در زمینه شناسایی قارچ های اندوفیت آن به ویژه با رویکرد ترکیبی مورفولوژیکی و مولکولی انجام نشده است. روش های سنتی شناسایی قارچ ها بر اساس ویژگی های ظاهری (مورفولوژی کلنی، ساختارهای تولیدمثلی و رشته های هیفی) ممکن است به دلیل شباهت های فنوتیپی بین گونه ها یا فقدان ساختارهای تشخیصی در شرایط آزمایشگاهی، منجر به تشخیص نادرست یا ناقص شود. از این رو، استفاده از نشانگر
پژوهشگران	ام البنین ولیپور (دانشجو)، مصطفی عبادی نهاری (استاد راهنمای اول)، محمد پاژنگ (استاد مشاور)