|
عنوان
|
واکاوی نشانه شناسی منطقی بر اساس نظریه پی یر گیرو در اشعار عزالدین میهوبی و احمد شاملو
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپ شده
|
|
کلیدواژهها
|
نشانه شناسی منطقی پی یر گیرو ادبیات تطبیقی عزالدین میهوبی احمد شاملو
|
|
چکیده
|
نظریه نشانه شناسی منطقی گیرو بخشی از نظریه نشانه شناسی اوست که طی آن رمزگان ها را به سه دسته منطقی، زیبایی شناسانه و اجتماعی تقسیم کرده است. رمزگان های منطقی، مبتنی بر تجربه عقلی-عینی انسان ها هستند و با رابطه علی و معلولی پدیده ها سر و کار دارند. از آن جایی که این نظریه را در تحلیل اشعار و متون ادبی نیز می توان استفاده کرد، پژوهش حاضر که با روش تحلیلی-توصیفی انجام شده، اشعار عزالدین میهوبی و احمد شاملو را بر مبنای نظریه نشانه شناسی منطقی گیرو و بر اساس مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی، تحلیل کرده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که رمزگان های منطقی در اشعار دو شاعر در رمزگان های عملی، معرفت شناختی و پیرازبانی تجلی یافته اند. استفاده از خون شهدا در قالب رمزگان عملی در شرایطی که کشور در خفقان و ظلمت به سر می برد به عنوان محرکی برای تنظیم حرکت جمعی مردم در برابر حاکمان ظالم است. به کارگیری کهن الگوی مسیح در قالب رمزگان معرفت شناختی که نویدبخش و تداعی کننده غم و اندوه است، وضعیت اندوهناک وطن دو شاعر را مجسم می کند. رمزگان های پیرازبانی نیز به صورت رمزگان های هم وندی، فاصله ای و جایگزین های زبان به کار رفته اند؛ این موارد از وجوه تشابه در اشعار این دو شاعر است که در پرتو رمزگان های منطقی مورد واکاوی قرار گرفته است و به کمک هر یک از رمزگان ها می توان به لایه های پنهانی معنا و مفاهیم شعری آنان دست یافت. نوع احساسات شعری (شخصی و اجتماعی) و تفاوت فرهنگی و مذهبی از وجوه اختلافی اشعار این دو شاعر است.
|
|
پژوهشگران
|
عاطفه رحمانی (نفر اول)، مهین حاجی زاده چقوشی (نفر دوم)، عبدالاحد غیبی (نفر سوم)
|