مشخصات پژوهش

عنوان	تحلیل ساختارشناسی بلاغی اسلوب های انذار و تحذیر از تفرقه در قرآن کریم و نقش آن در نظام معنایی وحدت
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	ساختارشناسی بلاغی، اسلوب های انذار و تحذیر، تفرقه و جدائی، نظام معنایی وحدت
چکیده	ضرورت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که تفرقه، نه تنها یک بحران تاریخی، بلکه اصلی ترین چالش معاصر برای انسجام امت اسلامی است. در حالی که اکثر مطالعات بر جنبه های فقهی یا سیاسیِ وحدت تمرکز کرده اند، تبیین «مکانیزم بلاغی» قرآن در بازدارندگی از واگرایی مغفول مانده است. اهمیت این تحقیق در آن است که نشان می دهد هشدارهای قرآنی (انذار و تحذیر) صرفاً تهدید نیستند، بلکه ساختارهایی هنری و مهندسی شده برای نفوذ در لایه های روانی و عاطفی مخاطب جهت تغییر رفتار اجتماعی اند (زمخشری، 1407، 1/397). فهم این اسلوب ها برای طراحی گفتمانِ وحدت بخش در جهان اسلام حیاتی است. همچنین، این مطالعه با تبیین پیوند میان «ساختار زبانی» و «کنش اجتماعی»، چگونگی تبدیل بلاغت به یک سپر دفاعی در برابر گسست های امت را آشکار می سازد (فضل حسن عباس، 1411، 1/158). در واقع، اهمیت کار در کشف «نظام معنایی» است که در آن، بلاغتِ تحذیر به عنوان ضامنِ بقای حیات جمعی عمل می کند (طباطبایی، 1390، 3/373).
پژوهشگران	مطلک رضوان عکال عکال (دانشجو)، اکرم صالحی (استاد راهنمای اول)، سجاد محمدفام (استاد مشاور)