مشخصات پژوهش

صفحه نخست /سنتز و مشخصه یابی هیدروژل ...
عنوان
سنتز و مشخصه یابی هیدروژل نانوکامپوزیتی سدیم آلژینات با مشتقات آکریلی تقویت شده با گرافن کوانتوم دات جهت رهایش کنترل شده دارو
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها
سنتز،مشخصه یابی، نانوکامپوزیت،سدیم آلژینات، گرافن کوانتوم دات
چکیده در دهه های اخیر پیشرفت های چشمگیری در زمینه سامانه های دارورسانی کنترل شده و هدفمند صورت گرفته است که هدف اصلی آن بهبود اثربخشی درمانی دارو و کاهش عوارض جانبی ناخواسته است. در این میان هیدروژل ها به عنوان یکی از کارآمدترین بسترهای پلیمری برای رهایش دارو مطرح شده اند. این مواد بدلیل ساختار شبکه ای سه بعدی و قابلیت جذب بالای آب،توانایی منحصربه فردی در نگهداری و رهایش کنترل شده دارو دارند. پیدایش مفهوم هیدروژل به سال 1960 باز میگردد زمانی که ویشترل و لیم برای نخستین بار پلی(2-هیدروکسی اتیل متاکریلات) را معرفی کردند. این پلیمر به عنوان یک شبکه آبدوست و زیست سازگار،توانست مسیر توسعه مواد پلیمری نوین در حوزه زیست پزشکی را هموار سازد. در دهه های بعد،پژوهش ها به سمت طراحی هیدروژل هایی با ویژگی های قابل تنظیم همچون پاسخ گویی به محرک های فیزیولوژیکی(مانند PH، دما یا میدان الکتریکی) سوق یافت. این تحولات هیدروژل ها را از موادی صرفا سازگار به سامانه هایی هوشمند و چندمنظوره برای دارورسانی هدفمند تبدیل کرد. سامانه های دارورسانی متداول نظیر مصرف خوراکی یا تزریقی، اغلب با چالش هایی چون جذب غیریکسان،متابولیسم گذر اول کبدی، نوسانات غیر پلاسمایی دارو و بروز اثرات جانبی سیستمیک مواجه اند. در مقابل، هیدروژل ها با فراهم آوردن بستری مرطوب، متخلخل و زیست سازگار،قادرند دارو را بصورت پیوسته و نرخ کنترل شده ای آزاد نمایند. افزون بر این قابلیت اصلاح شیمیایی هیدروژل ها از طریق افزودن گروه های عاملی یا نانو ذرات،امکان بهینه سازی خواص مکانیکی و افزایش بازده رهایش را فراهم می سازد. پژوهش های متعددی نشان داده اند که هیدروژل ها می تواند برای طیف گسترده ای از ترکیبات دارویی از جمله داروهای ضد سرطان،ضدالتهاب،آنتی بیوتیک ها و مسکن ها مورد استفاده قرار گیرند. ازمیان داروهای مسکن، داروهای حاوی ترکیبات کدئین، بدلیل اثر ضد درد قوی، دسترسی گسترده و اهمیت بالینی، جایگاه ویژه ای دارد. با این حال، روش های معمول تجویز دارو مانند مصرف خوراکی یا تزریقی ، محدودیت هایی ازجمله جذب نامناسب، نیمه عمر نسبتا کوتاه، و بروز وابستگی دارویی دارند. این چالش ها ضرورت توسعه سامانه های نوین برای رهایش کنترل شده و پایدار این دارو را برجسته می سازد.
پژوهشگران محمد مقدسی خیاوی (دانشجو)، عبدالرضا ابری (استاد راهنمای اول)، محمد قلعه اسدی (استاد مشاور)