مشخصات پژوهش

عنوان	نقش میانجی طرحواره های بین فردی در رابطه بین ابعاد خودشیفتگی و الگوهای روابط بین فردی
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	خودشیفتگی، طرحواره های بین فردی، الگوهای روابط بین فردی، مدل مدور روابط بین فردی
چکیده	پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی طرحواره های بین فردی در رابطه میان ابعاد سه عاملی خودشیفتگی و الگوهای روابط بین فردی در دانشجویان انجام می شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی از نوع مدل یابی روابط میانجی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در نیمسال دوم سال تحصیلی 1405-1404 است که از میان آنان حدود 440 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب خواهند شد. برای گردآوری داده ها از فرم اطلاعات جمعیت شناختی، فرم کوتاه پرسشنامه خودشیفتگی پنج عاملی، پرسشنامه طرحواره های یانگ و فرم کوتاه مقیاس های مدور مشکلات بین فردی استفاده می شود. در این پژوهش، ابعاد عاملیت، خصومت و نوروتیسیزم خودشیفتگی به عنوان متغیرهای پیش بین، الگوهای روابط بین فردی به عنوان متغیر ملاک و طرحواره های بین فردی، به ویژه طرحواره طرد و رهاشدگی، به عنوان متغیر میانجی در نظر گرفته شده اند. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و از طریق شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل خواهند شد. انتظار می رود نتایج این پژوهش بتواند سازوکارهای شناختی ـ هیجانی مؤثر بر رابطه میان خودشیفتگی و الگوهای روابط بین فردی را روشن تر سازد و زمینه ای برای طراحی مداخلات مشاوره ای و درمانی مؤثرتر در بهبود روابط بین فردی دانشجویان فراهم کند.
پژوهشگران	پریسا حسن زاده (دانشجو)، رضا عبدی (استاد راهنمای اول)، غلامرضا چلبیانلو حسرتانلو (استاد مشاور)