مشخصات پژوهش

عنوان	پیش بینی اعتیاد به تلفن هوشمند بر اساس عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش میانجی نشخوار فکری
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	عدم تحمل بلاتکلیفی، نشخوار فکری، اعتیاد به تلفن هوشمند، میانجی گری
چکیده	اعتیاد به تلفن هوشمند به عنوان یکی از چالش های نوظهور عصر دیجیتال، با پیامدهای نامطلوبی در ابعاد شناختی، هیجانی، اجتماعی و تحصیلی همراه بوده و توجه روزافزون پژوهشگران را به خود جلب کرده است. در این میان، شناسایی سازوکارهای شناختی مؤثر در شکل گیری و تداوم این پدیده اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اعتیاد به تلفن هوشمند بر اساس عدم تحمل بلاتکلیفی و با نقش میانجی نشخوار فکری در میان دانشجویان انجام می شود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر الگوی تحلیل میانجی گری است. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان تشکیل می دهند که از میان آنان 200 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب خواهند شد. داده های پژوهش با استفاده از فرم کوتاه مقیاس اعتیاد به تلفن هوشمند (SAS-SV)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS-12) و مقیاس نشخوار فکری (RRS) گردآوری شده و با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی، از جمله تحلیل همبستگی و تحلیل میانجی گری، مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت. بر اساس مبانی نظری و شواهد تجربی موجود، انتظار می رود عدم تحمل بلاتکلیفی به طور مستقیم و غیرمستقیم، از طریق نشخوار فکری، اعتیاد به تلفن هوشمند را پیش بینی نماید. نتایج این پژوهش می تواند در تبیین فرایندهای شناختی زیربنای اعتیاد به تلفن هوشمند و طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی مبتنی بر شواهد نقش مؤثری ایفا کند.
پژوهشگران	پریوش شمسی گرگری (دانشجو)، حسن بافنده قراملکی (استاد راهنمای اول)، کریم عبدالمحمدی (استاد مشاور)