|
Title
|
واکاوی راهکارهای مترجمان فارسی در برگردان«فاء عطف ذکری»: تحلیلی گفتمانی بر ریشه ها و پیامدها
|
|
Type of Research
|
Article
|
|
Keywords
|
فاء عطف ذکری، ترجمه قرآن، تحلیل گفتمان، انسجام توضیحی
|
|
Abstract
|
هدف این پژوهش، واکاوی راهکارهای مترجمان فارسی در برگردان «فاء عطف ذکری» در قرآن کریم و تحلیل گفتمانی ریشه ها و پیامدهای این راهکارهاست. این حرف عطف، که کارکرد اصلی آن نه بیان توالی، بلکه «عطف مفصل بر مجمل» و ایجاد یک معماری توضیحی و سلسله مراتبی در گفتمان است، به دلیل فقدان معادل واحد در زبان فارسی، چالشی بنیادین برای مترجمان ایجاد کرده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد تحلیل گفتمان تطبیقی است و چهار آیه کلیدی که این ساختار را به نمایش می گذارند، در پیکره ای از ترجمه های فارسی معاصر مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که راهکار غالب مترجمان، نه «تسلسل بخشی» (روایی سازی) با «پس»، بلکه «هم پایه سازی» با حرف «و» است. این راهکار غالب، به پدیده گفتمانی «تسطیح» منجر می شود که طی آن، ساختار سه بعدی و سلسله مراتبی متن مبدأ به یک ساختار دوبعدی و خطی فروکاسته می شود. راهکارهای اقلیت نیز شامل «تسلسل بخشی» (که به روایی سازی می انجامد) و راهکارهای موفقِ «حفظ تفصیل» (از طریق حذف رابط یا «که» تفسیریه) است. هر دو پدیده «تسطیح گفتمانی» و «روایی سازی»، به «تقلیل بلاغی» و از دست رفتن هنر بیانی متن اصلی می انجامند. نتیجه گیری می شود که بازآفرینی موفق معماری بلاغی «فاء عطف ذکری»، مستلزم یک ترجمه عملکردی است که در آن، مترجم در مقام یک تحلیل گر گفتمان، کارکرد توضیحی متن مبدأ را با ابزارهای متناسب در زبان مقصد (مانند «فصل» و «که» تفسیریه) بازسازی کند، نه آنکه صرفاً به یک معادل لغوی بسنده نماید.
|
|
Researchers
|
sajjad Mohammadfam (First Researcher)، (Second Researcher)
|