|
Abstract
|
بتن پودری واکنشی به عنوان یکی از پیشرفته ترین مصالح ساختمانی مدرن، به دلیل برخورداری از خواص مکانیکی و فیزیکی ممتاز، از جمله مقاومت فشاری بسیار بالا، دوام استثنایی در برابر عوامل محیطی و نفوذناپذیری، در پروژه های زیرساختی، نظامی، پل سازی و معماری معاصر کاربرد گسترده ای یافته است (Richard and Cheyrezy, 1995; Cheyrezy,1999). این ویژگی ها،RPC را به گزینه ای ایده آل برای ساخت سازه های با عملکرد بالا نظیر پل های با دهانه بلند، قطعات پیش ساخته، سازه های مقاوم در برابر انفجار و مخازن ذخیره زباله های هسته ای تبدیل کرده است (Chan and Chu,2004). با این وجود، هزینه بالای تولیدRPC، به دلیل استفاده از مصالح گران قیمت مانند دوده سیلیسی، پودر کوارتز، ماسه سیلیسی و فوق روان کننده، همچنان مانعی کلیدی برای توسعه کاربرد آن در پروژه های عمرانی در مقیاس بزرگ محسوب می شود (Lee et al.,2007). یکی از عوامل تعیین کننده در هزینه و عملکرد RPC، نوع و کیفیت ماسه سیلیسی مورد استفاده در طرح اختلاط آن است.
ماسه سیلیسی که در RPC جایگزین سنگ دانه های درشت می شود، نقش محوری در عملکرد این بتن ایفا می کند و بخش قابل توجهی از حجم RPC را به خود اختصاص می دهد. ویژگی های فیزیکی و شیمیایی ماسه سیلیسی، از جمله دانه بندی، خلوص شیمیایی، شکل ذرات و مقاومت سایشی، تأثیر مستقیمی بر خواص مکانیکی بتن و همچنین دوام آن در برابر شرایط محیطی دارند (;Lee et al.,2007 نجفی و صادقی، 1397). اگرچه در برخی استان های کشور منابع غنی ماسه سیلیسی یا ماسه کوارتزی وجود دارد، اما در منطقه آذربایجان منابع شناخته شده این مصالح محدود بوده و پژوهشگران فعال در حوزه RPC ناچار به تأمین ماسه سیلیسی از استان های دوردست، حتی استان کرمان، شده اند. بدیهی است که چنین رویکردی برای پروژه های اجرایی نه مقرون به صرفه بوده و نه از نظر عملیاتی امکان پذیر است.
این منابع بومی پتانسیل بالایی برای استفاده در تولید RPC دارند، اما تاکنون ارزیابی علمی و آزمایشگاهی جامعی در خصوص تأثیر آن ها بر خواص مکانیکی RPC انجام نشده است. فقدان اطلاعات دقیق در این زمینه می تواند منجر به استفاده غیربهینه از مصالح محلی، افزایش هزینه های تولید یا کاهش کیفیت بتن تولیدی شود (Ji et al.,2021). بررسی دقیق تأثیر انواع ماسه سیلیسی بومی بر خواص RPC، علاوه بر امکان بهینه سازی طرح اختلا
|