|
Title
|
صور خیال در دیوان محیط قمی
|
|
Type of Research
|
Thesis
|
|
Keywords
|
محیط قمی ، صورخیال ، دیوان ، شعر
|
|
Abstract
|
صورت های خیالی بیان غیر مستقیم معنای نهفته در پس کلمات هستند و هرچه بیان شاعر غیر مستقیم تر باشد سعی و تلاش ذهنی بیشتری را می طلبد بنابراین می توان گفت تصاویر حاصل از صور خیال به نوعی انعکاس روح ، شخصیت و ویژگی های درونی شاعران است و قطعا شرایط محیطی و جامعه ای که شاعر در آن پرورش یافته در نوع تصویر پردازی و برداشت های ذهنی او تاثیرگذار است در بلاغت سنتی صورخیال در چهار مقوله ی تشبیه ، استعاره ، کنایه و مجاز بررسی می شود. شاعران مکتب بازگشت ادبی که شیوه و روش متقدمان را برگزیدند در غزل سرایی بیشتر آن ها از مکتب سعدی پیروی کردند ولی گوینده ای که بتواند سبک و سیاق سخن خود را به بیان حافظ نزدیک کند در این دوره کم تر دیده می شود. اگر بگوییم از بین شاعران دوره ی بازگشت ادبی هیچ سخنوری مانند محیط قمی تا حد زیادی بیان خود را به شیوه ی حافظ نزدیک نکرده است ، سخن به گزاف نگفته ایم. او نیز مانند بیشتر شاعران هم عصر خود به پیروی از پیشینیان در قالب های قصیده و غزل طبع آزمایی کرده است و مضمون اصلی اشعارش نیز مدح و ثنای امامان معصوم و به ویژه حضرت علی ( ع ) می باشد. در این پژوهش با بررسی بیت به بیت دیوان او به این نتیجه رسیدیم که شاعر به تشبیه بیشتر از دیگر صورخیال گرایش داشته است و تصاویر و ترکیبات بدیع و نو در دیوان او کمتر یافت می شود و بیشتر آن ها جنبه ی تصنعی و ساختگی ندارند و مخاطب برای دریافت معنا و مفهوم دچار زحمت نمی شود.
|
|
Researchers
|
(Student)، ahmad goli (Primary Advisor)، Vida Dastmalchi (Advisor)
|