عنوان
|
مسئولیت مدنی ناشی از تقصیر در انعقاد قرارداد و قانون حاکم بر آن در حقوق ایران و مقرره رم 2
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
کلیدواژهها
|
مسئولیت مدنی ، تقصیر در انعقاد قرارداد ، قانون حاکم ، مقرره رم 2 ، ایران
|
چکیده
|
قاعده در حقوق این است که اشخاص در انعقاد قرارداد آزاد هستند که از آن با عنوان آزادی قراردادی یاد می شود. مطابق این اصل که جلوه ای از آن در ماده ی 10 قانون مدنی ایران تبلور یافته است، اشخاص در انتخاب طرف قرارداد، نوع قرارداد، اصل قرارداد، شرایط قرارداد و پایان دادن به آن آزاد هستنند؛ بنابراین هیچ شخصی را نمی توان به بهانه و عذر عدم انعقاد قرارداد مسئول شناخت و اگر در مواردی مسئولیتی محقق شود این مسئولیت جنبه ی استثنایی دارد. آزادی شخص در مرحله پیش از انعقاد قرارداد که از آن با عنوان اصل آزادی مذاکره نیز یاد می شود، مفید این اثر است که شروع مذاکره تعهدی برای شخص جهت انعقاد قرارداد ایجاد نمی کند. بنابراین شخص می تواند مذاکره را قطع کند و از انعقاد قرارداد منصرف شود؛ لیکن این آزادی که خود جلوه ای از آزادی قراردادی است، این سوال را مطرح می کند که آیا شخص در اعمال اصل آزادی مذاکره از اختیار کامل و بدون حد و حصر برخوردار است یا اینکه وی می بایست آزادی خود را درچهارچوب اصول و مقررات خاص اعمال نماید تا اعمال این آزادی به ضرر طرف دیگر نشود. در پاسخ به این سوال معمولاً دو رویکرد مطرح شده است: برخی نظام های حقوقی به خصوص کامن لو در مرحله ی پیش قراردادی قائل به آزادی مطلق مذاکره بوده و از تحمیل مسئولیت طفره می روند. در مقابل برخی نظام های حقوقی دیگر به خصوص نظام های حقوق نوشته با پیش بینی تعهدات حین مذاکره من جمله ضرورت مذاکره با حسن نیت، عدم نقض وظیفه افشاگری و ... همچنین با تحمیل مسئولیت مدنی برای ناقض آن، به کنترل این آزادی می پردازند. مطابق این رویکرد می توان گفت آزادی اشخاص در انعقاد معامله و مذاکرات مرتبط با آن نباید به عنوان یک دلیل و توجیهی به کار گرفته شود تا اشخاص با سونیت یا صرفا با در نظر گرفتن سود شخصی وارد مذاکرات بشوند و در میان آن و پس از اینکه طرف مقابل متحمل هزینه هایی برای انعقاد معامله شد، مذاکرات را رها کرده و از انعقاد عقد صرف نظر کنند. به عبارت دیگر طرفین قرارداد باید با دقت لازم و مطابق با حسن نیت و معامله منصفانه مذاکره کنند(Han Shiyuan, 2011: 165) . بنابراین افراد باید نسبت به اعمال خود در مرحله مذاکره برای انعقاد قرارداد مسئول باشند و در صورت وجود تقصیر آن را جبران کنند. در مورد تقصیر در مرحله ی مذاکرات پیش قراردادی می توان به اصطلاح لاتین Culpa in Con
|
پژوهشگران
|
امیر صفریان (دانشجو)، مرتضی حاجی پور (استاد راهنما)، اصغر زیرک باروقی (استاد مشاور)
|