عنوان
|
تجلی اشعار مولوی در تفسیر روح البیان (با تکیه بر سوره بقره)
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
کلیدواژهها
|
مولوی، تفسیر روح البیان، تفسیر، عرفانی، علوم قرآن، قرآن کریم
|
چکیده
|
تجلی اشعار مولوی در تفسیر روح البیان، با تأکید بر سوره بقره، از منظر ارتباط میان حکمت های عرفانی مولانا و مفاهیم قرآن کریم بررسی می شود. سوره بقره به عنوان اولین و طولانی ترین سوره قرآن، شامل مسائل گوناگونی از جمله احکام دینی، اخلاقی، و تربیتی است که مولوی در اشعار خود با تأکید بر معانی باطنی و رمزآلود قرآن، این مفاهیم را در قالب اشعار عرفانی و فلسفی خود تفسیر کرده است. مولانا در اشعار خود به جست وجو و کشف حقیقت می پردازد و سوره بقره، با آموزه هایش درباره ایمان، تقوی، توبه، و هدایت، بستری مناسب برای تجلی این معانی در اشعار او می شود. این تحقیق به تحلیل و تبیین نحوه ی ظهور اندیشه های مولوی در تفسیر روح البیان و ارتباط آن ها با معانی سوره بقره می پردازد و نشان می دهد چگونه مفاهیم قرآنی در آثار مولوی، به ویژه در ارتباط با فلسفه و عرفان اسلامی، تجلی یافته و به زبان شعر منتقل شده است.
|
پژوهشگران
|
پریسا گلستان ورجوی (دانشجو)، صمد عبداللهی عابد (استاد راهنما)، یدالله نصراللهی (استاد مشاور)
|